Biografie

Wil je graag weten wie ik ben? Lees dan even mee...

De wonderjaren De jaren 80 Puberen op Sint-Bavo Cafédebatten en het liberalisme De eerste keer opkomen De gemeenteraad Schepen van de Stad Gent

De wonderjaren

Ik ben geboren in den "groene briel" in Gent. Met een mama afkomstig van Kortrijk en een papa met roots in Gentbrugge en zelf wonende in Sint-Denijs-Westrem, werd er bij ons thuis algemeen Nederlands mét Gentse tongval gesproken. De tantes en nonkels uit West-Vlaanderen hadden er altijd geweldig veel leute mee.

De eerste jaren in de peutertuin sleet ik, samen met mijn broers Tomas en Pieter, bij de Dulle Grietjes in de Onderstraat. Dat was vlakbij de winkel van mama, Pingouin in de Langemunt. Vandaar ging het naar de Bollekensschool aan de Neermeerskaai. Ik leerde er knikkeren, een beetje basketten en volgde er zedenleer (iets wat ik later zou weten te waarderen). Ik houd er in elk geval de beste herinneringen en mooie vriendschappen aan over.

De jaren 80

Terwijl mijn broers in die jaren zich volop op de voetbal smeten bij KVV Sint-Denijs-Sport, zette ik toen mijn eerste danspasjes bij Oiterpe in Drongen. Ik zou vele jaren en met héél veel plezier blijven dansen. Af en toe ging ik met papa mee supporteren voor de broers. Ook vandaag nog draag ik KVV Sint-Denijs-Sport in mijn hart. Een mooie club met heel veel echte Sint-Denijzenaars die hun beste beentje voorzetten voor de jeugd van Sint-Denijs-Westrem.

Puberen op Sint-Bavo

Op mijn twaalfde ging het naar de grote school. Terwijl de broers naar de Voskenslaan trokken, ging ik naar de meisjesschool het Sint-Bavohumaniora aan de Reep, toen kordaat geleid door Zuster Monica. Het groene uniform kreeg je er gratis bij en zou ik zes jaar lang elke dag dragen. Vandaag de dag draag ik nog altijd geen donkergroen ;-)

In Sint-Bavo had ik een fijne tijd. Ik nam deel aan het Europees jongerenparlement. Die ervaring leerde me onderhandelen, een dossier voorbereiden; mijn standpunt bepalen én uitdragen….allemaal kwaliteiten die me later van pas zouden komen. In het laatste jaar was ik ook ondervoorzitter van de leerlingenraad. Regelmatig was er overleg met de directie om afspraken te maken tussen de leerlingen en de directie. Ik danste ook in het schoolensemble onder leiding van Nicole Delvaux. U hoort het, ik had toen al te veel te doen en te weinig tijd. Ik leerde wat agendabeheer is en ook dat komt nu goed van pas!

Ook in mijn vrije tijd kon ik moeilijk stil zitten. Ik ging babysitten (veel babysitten) en startte zelf met enkele vriendinnen een babysitclub op in Sint-Denijs-Westrem. Op mijn zestiende hielp ik op zondag ook als verkoopster in 't Oud Bakkerijtje. Dominique en Dirk zijn op en top hardwerkende middenstanders, werken zich alle dagen uit de naad voor hun klanten én zijn schitterende bazen voor al hun medewerkers. Ik heb dat zes jaar met enorm veel plezier gedaan.

Cafédebatten en het liberalisme

Op mijn achttiende wenkte de universiteit. De twijfel tussen een rechtenstudie en politieke wetenschappen, werd beslecht in het voordeel van het laatste. Ik ben één van die studenten die heel hard heeft genoten van zijn studententijd. Meestal leuke en boeiende vakken, veel discussiëren (meestal op café), veel over politiek praten, moet het gezegd dat ik dit leuk vond.

In mijn studententijd sloot ik ook aan bij het Liberaal Vlaams Studentenverbond. Ik leerde er goede liberale vrienden als StefaanNoreilde, Egbert Lachaert, Elisabeth Matthys, Mathias De Clercq én mijn man Kurt Van Raemdonck kennen. Met hen heb ik uren gepraat over politiek, over het liberalisme, over onze stad, ... Ik ontwikkelde stilletjes aan een eigen visie over politiek, over hoe liberalisme in wezen de enige bevrijdende en emanciperende ideologie is die uit gaat van de sterkte van elke mens en van de mogelijkheid van elke mens om zijn eigen leven in handen te nemen en vorm te geven. Tijdens vele debatavonden ontmoette ik er ook Guy en Dirk Verhofstadt, Sas Van Rouveroij, Geert Versnick, Christophe Peeters en vele anderen. Allemaal mensen die indruk op me maakten en me sterkten in mijn liberale overtuiging. Ze deden me ook zin krijgen in actieve politiek.

De eerste keer opkomen

Bij de gemeenteraadsverkiezingen nam ik als laatstejaarsstudent, onder de vleugels van Chantal Claeys, voor het eerst deel aan de gemeenteraadsverkiezingen. Met een heel klein budget maar met veel goede moed (ik ging bij iedereen in Sint-Denijs-Westrem aanbellen om me te gaan voorstellen) haalde ik vanop de 26ste plaats een heel mooie score: 752 voorkeursstemmen.

Na mijn studies aan de Ugent, volgde ik nog een bijkomende opleiding aan de universiteit van Louvain-La-neuve. Ik ging er op kot, spijkerde mijn Frans bij en leerde er veel nieuwe mensen kennen. Na mijn studies ging ik werken als stafmedewerker Economie en Europa bij de Vereniging van Vlaamse Provincies. Ik bleef intussen ook actief in de politiek: bij Jong VLD, bij VLD Gent en bij de onafhankelijke denktank Liberales.

De gemeenteraad

In 2006 waren er opnieuw gemeenteraadsverkiezingen. Tijdens de gemeenteraadsverkiezingen zette ik in op een aantal thema's die mijn generatiegenoten (de duizendpootgeneratie) nauw aan het hart liggen. Wonen, kinderopvang en aandacht voor de deelgemeenten waren belangrijke uitdagingen waarop ik antwoorden formuleerde.

En met succes. Vanop de 13e plaats haalde ik 1464 voorkeursstemmen en raakte ik verkozen in de Gentse gemeenteraad. Ik werd ondervoorzitter van de Open VLD fractie en zette mijn eerste pasjes in de actieve politiek. Het was het begin van een drukke en boeiende periode. Overdag werkte ik in Brussel, 's avonds kon je me vinden in het Gentse stadhuis tijdens één van de vele commissievergaderingen. Ik hield geregeld tussenkomsten, stelde veel vragen en leerde beetje bij beetje de regels van het spel. Ik kwam ook in aanraking met veel thema's waar ik vroeger weinig mee werd geconfronteerd. Zo zetelde ik in de lokale adviescommissie van het OCMW waar wekelijks werd gedebatteerd en met OCMW-klanten naar een oplossing werd gezocht voor de aflossing van energieschulden. Ik leerde er een andere kant van de stad kennen en werd geconfronteerd met velen die het moeilijk hebben in onze stad. Het zou een waardevolle ervaring blijken.

Schepen van de Stad Gent

Toen in 2009 collega Sas Van Rouveroij werd verkozen in het Vlaams Parlement, werd mij gevraagd hem als schepen op te volgen. En op zo'n vraag zeg je natuurlijk niet neen. Ik mocht niet alleen mijn grote voorbeeld opvolgen maar ik kreeg twee interessante bevoegdheden: Innovatie en Werk. Na de verkiezingen van oktober 2012 haalde ik met 4025 voorkeurstemmen een mooi resultaat. En sinds januari 2013 mag ik mezelf Schepen bevoegd voor Burgerzaken en Protocol en Ambtenaar van de Burgerlijke Stand noemen.

Intussen maak ik het beeld van de duizendpootgeneratie helemaal waar. Jonge mama, drukke job die ik met hart en ziel doe, heel veel andere engagementen o.m. als bestuurder bij afvalintercommunale Ivago en als covoorzitter van de plaatselijke Open VLD afdeling.

Sofie Bracke © 2018